Czytania na poniedziałek, 23 października 2017

(Rz 4,20-25)
Abraham nie okazał wahania ani niedowierzania co do obietnicy Bożej, ale się wzmocnił w wierze. Oddał przez to chwałę Bogu i był przekonany, że mocen jest On również wypełnić, co obiecał. Dlatego też poczytano mu to za sprawiedliwość. A to, że poczytano mu, zostało napisane nie ze względu na niego samego, ale i ze względu na nas, jako że będzie poczytane i nam, którzy wierzymy w Tego, co wskrzesił z martwych Jezusa, Pana naszego. On to został wydany za nasze grzechy i wskrzeszony z martwych dla naszego usprawiedliwienia.

(Ps: Łk 1,68-75)
REFREN: Wielbimy Boga, bo swój lud wyzwolił.

Błogosławiony Pan, Bóg Izraela,
bo lud swój nawiedził i wyzwolił.
I wzbudził dla nas moc zbawczą
w domu swojego sługi Dawida.

Jak zapowiedział od dawna
przez usta swych świętych proroków.
Że nas wybawi od naszych nieprzyjaciół
i z ręki wszystkich, którzy nas nienawidzą.

Że naszym ojcom okaże miłosierdzie
i wspomni na swe święte przymierze.
Na przysięgę, którą złożył
ojcu naszemu, Abrahamowi.

Da nam, że z mocy nieprzyjaciół wyrwani,
służyć Mu będziemy bez trwogi,
w pobożności i sprawiedliwości przed Nim
po wszystkie dni nasze.

(Mt 5,3)
Błogosławieni ubodzy w duchu, albowiem do nich należy królestwo niebieskie.

(Łk 12,13-21)
Ktoś z tłumu rzekł do Jezusa: Nauczycielu, powiedz mojemu bratu, żeby się podzielił ze mną spadkiem. Lecz On mu odpowiedział: Człowieku, któż Mię ustanowił sędzią albo rozjemcą nad wami? Powiedział też do nich: Uważajcie i strzeżcie się wszelkiej chciwości, bo nawet gdy ktoś opływa [we wszystko], życie jego nie jest zależne od jego mienia. I opowiedział im przypowieść: Pewnemu zamożnemu człowiekowi dobrze obrodziło pole. I rozważał sam w sobie: Co tu począć? Nie mam gdzie pomieścić moich zbiorów. I rzekł: Tak zrobię: zburzę moje spichlerze, a pobuduję większe i tam zgromadzę całe zboże i moje dobra. I powiem sobie: Masz wielkie zasoby dóbr, na długie lata złożone; odpoczywaj, jedz, pij i używaj! Lecz Bóg rzekł do niego: Głupcze, jeszcze tej nocy zażądają twojej duszy od ciebie; komu więc przypadnie to, coś przygotował? Tak dzieje się z każdym, kto skarby gromadzi dla siebie, a nie jest bogaty przed Bogiem.

Rozważanie na poniedziałek, 23 października 2017

W zagonionej codzienności trudno wygospodarować czas, aby zastanowić się nad tym, co ważne w życiu, co trwałe, co po nas przetrwa i co zostawimy w spadku naszym potomkom. Chrystus przypomina nam dzisiaj, że prawdziwe dobra to nie te, które można kupić za pieniądze i zachować dla siebie. Prawdziwym skarbem – „lokatą na wieczność” – jest dobro ofiarowane drugiemu człowiekowi. To ono czyni nas bogatymi przed Bogiem.

Hanna Ożdżyńska, „Oremus” październik 2009, s. 82

Książka dnia, 23 października 2017

José Luis Olaizola
Święty Josemaria Escrivá. Historia pewnego marzenia
http://kmt.pl/pozycja.asp?ksid=47241
Josemaría Escrivá to mistrz modlitwy i święty spraw codziennych. Mistyk i asceta. Człowiek kontemplacji i działania. Wymagający przede wszystkim od siebie, pracowity, uparty, a zarazem bardzo cierpliwy. We wszystkim dostrzegał Boży zamysł. I powtarzał swoim duchowym dzieciom: Miejcie marzenia, a będziecie zaskoczeni! Kapłan, który głosił, że wszyscy chrześcijanie są powołani do świętości w codziennym życiu, każdy na swoim miejscu, w wykonywanej przez siebie pracy zawodowej. Założyciel Opus Dei, o którym mówił, że jest tak stare, a jednocześnie tak nowe jak Ewangelia.

Zobacz CZYTANIA na inny dzień